2 praca - NOWE RUCHY RELIGIJNE, SEKTY I ICH MIEJSCE W ŻYCIU SPOŁECZNYM - część 5
Celem jej spotkań jest głównie to, aby wowołać silną potrzebę,
dalszych kontaktów z osobą werbującą.
Jeżeli chcemy uniknąć podobnych przypadków, musimy uważać na
to z kim mamy doczynienia, najlepiej nie podawać nikomu
nieznajomuemu naszego adresu lub innych szczegółowych danych na
nasz temat.
Metody pozyskiwania nowych członków w sektach mogą być różnorodne. Poniżej przedstawię sposoby, narzędzia, charakterystyczne elementy stosowane przy werbunku nowych członków.
Metody pozyskiwania nowych członków w sektach mogą być różnorodne. Poniżej przedstawię sposoby, narzędzia, charakterystyczne elementy stosowane przy werbunku nowych członków.
Dezinformacja
– ma ona miejsce jeszcze przed dotarciem do odpowiednich osób
(najczęściej są to osoby młode), gdzie ma być przeprowadzana
rekrutacja. Początek dezinformacji ma miejsce już w podjętych
działaniach zmierzających do przygotowania samego miejsca werbunku.
Chodzi tutaj o wprowadzanie w błąd władz uczelni, Domów
Kultury, aby uzyskać pozwolenie na wynajęcie odpowiednich
pomieszczeń, takich które pozwolą dotrzeć do najszerszego grona
odbiorców a tym samym “wyłowić” te, najbardziej podatne ma
manipulacje.
Rekrutowanym
osobom są podawane nieprawdziwe informacje na temat danej grupy,
norm, poglądów oraz faktycznych celów. Potencjalnych członków
zachęca się do dalszego angażowania w działalność sekty.
Schlebianie
oraz “przyjacielski” wizerunek – są nieodzownym elementem
dokładnie przemyślanego i zaplanowanego werbunku. Osoba werbująca
jest miła, wyrozumiała, często stara się przejawiać podobne
emocje, wydaje się że ma podobne problemy i okazuje troskę swojemu
potencjalnemu członkowi. Zatajane są wiadomości o funkcjonowaniu
grupy, natomiast zbierane są najdrobniejsze, szczegółowe
informacje o rekrucie, aby umieć odpowiedzieć na potrzeby każdego
z osobna, co w rezultacie daje dużo lepsze efekty. Jedną z metod
stosowanych tutaj przez sekty jest “wpajanie konieczności rewanżu,
odwzajemniania”. Jeżeli dostaliśmy jakieś zaproszenie,
uraczyliśmy czyjejś gościnności, należy potem odwdzięczyć się
tym samym.
Perswazja
– jest ona stosowana w każdym aspekcie współżycia społecznego.
Dobrze, jeżeli jest tak mała, aby stosując ją zachęcić daną
osobę do wykonania danej czynności a jednocześnie, aby myślała
ona, ze ma wybór. Dana osoba traci więc świadomość tego czy
podjęte przez nią działania są wynikiem czyiś manipulacji czy
samowolnym, dobrowolnym wyborem.
Werbownicy
informują swoich potencjanych kandydatów, że sama rozmowa do
niczego nie zoobowiązuje a sama przynależność do danej grupy,
sekty nie ma nic wspólnego z porzucaniem dotychczasowych elementów
współżycia społecznego na przykład takich jak szkoła czy praca.
Dalej można mieć swoje własne zainteresowania, znajomości, nie
trzeba z niczego rezygnować a jednocześnie można należeć do
ruchu. W kontekście tych informacji osoby zainteresowane zaczynają
się angażować w działalność w danej grupie i mają wrażenie
całkowitej dobrowolności wyboru, który jest tylko pozorny. Im
dłużej trwa ich działalność, tym trudniej dostrzec im perswazję
sekty, jej członków lub guru. W konsekwencji wszystkie
dotychczasowe zapewnienia tracą na wartości i członek danej grupy
zawsze zostaje “zmuszony” do zmiany stylu życia, porzucenia
pewnych elementów dotychczasowego życia.
Presja
grupy – jest nieodzownym elementem stosowanym w każdej sekcie.
Osoba zwerbowana, gdy ma pewne wątpliwości, szybciej w grupie
przyswoi sobie “prawdę” oraz zlikwiduje wszelkie niejasności.
Pod wpływem kilkunastu innych wyznawców dotychczasowe niejasności
tracą na wartości.
“Angażowanie”
autorytetów – jest to metoda, która ma sprawić, iż dana
grupa, sekta w oczach osoby werbowanej stanie się wiarygodna i godna
zaufania, warta uwagi. Wykorzystywane są tutaj autorytety religijne,
naukowe. Często wmawia się członkom grupy lub kandydatom iż taka
a taka osoba, bedąca dla osoby werbowanej autorytetem popiera
działalność sekty i jest przychylna jej działaniom.
Sekty
organizują różne zjazdy naukowe oraz konferencje. Następnie
środki przekazu próbują zasugerować odbiorcom, że osoby tam
przemawiające, występujące popierają działalność danej grupy,
która tylko taką konferencję zorganizowała, ale niewiele w
rzeczywistości ma z nią wspólnego.
ROZDZIAŁ 3PRZYCZYNY POWSTANIA SEKT, RUCHÓW RELIGIJNYCH
3.1
Definicja terminu „sekta”
Słowo sekta może mieć różne znaczenia. Za min dokładnię omówię jego znaczenie, warto przyjrzeć się etymologii tego słowa. Przeprowadzając dokładniejszą analizę słowa „sekta”, wychodzimy od dwóch łacińskich wyrazów. Pierwszym z nich jest łacińskie słowo secare – odrąbywać, odłączać. Rozpatrując słowo sekta za sprawą tego łacińskiego słowa, będziemy mieli na myśli jakąs grupę, która odłączyła się od którejś z wielkich religii panujących.
Słowo sekta może mieć różne znaczenia. Za min dokładnię omówię jego znaczenie, warto przyjrzeć się etymologii tego słowa. Przeprowadzając dokładniejszą analizę słowa „sekta”, wychodzimy od dwóch łacińskich wyrazów. Pierwszym z nich jest łacińskie słowo secare – odrąbywać, odłączać. Rozpatrując słowo sekta za sprawą tego łacińskiego słowa, będziemy mieli na myśli jakąs grupę, która odłączyła się od którejś z wielkich religii panujących.
Drugim
łacińskim słowem jest sequi.
Wychodząc
od tego drugiego słowa, będziemy mieli na myśli grupy nie będące
odłamem żadnej współczesnej religii, gdzie największym
autorytetem jest przywódca grupy, czyli tak zwany mistrz lub guru.
Słowo to oznacza bowiem naśladowanie, podążanie za kimś.
Definicje sekty:
1- grupa, która oderwała się od którejś z wielkich religii panujących oraz przyjęła swoje przepisy, zasady organizacyjne.
2- tutaj mamy na myśli grupą społeczną, która izoluje się od reszty społeczeństwa, posiada własne zasady, normy postępowania, cele, hierarchię oraz przywódcę.
Definicje sekty:
1- grupa, która oderwała się od którejś z wielkich religii panujących oraz przyjęła swoje przepisy, zasady organizacyjne.
2- tutaj mamy na myśli grupą społeczną, która izoluje się od reszty społeczeństwa, posiada własne zasady, normy postępowania, cele, hierarchię oraz przywódcę.
3-
ta definicja określa ruch lub ugrupowanie, które przesadnie oddaje
się wielbieniu jakiś ideii, podąża za nimi oraz za sprawą
wszelkiego rodzaju manipulacji oraz persfazji wielbi swego przywódcę
pozostając mu przesadnie oddanym dla jego zamierzeń i celów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz