Internet jako narzędzie Public Relations - Praca Magisterska - część 3
W wielu opracowaniach można znaleźć głębszą analizę definicyjną słowa „Public Relations” - według Johna Marstona spojrzenie na tą dziedzinę powinno być ujęte za pomocą czterech funkcji (R-A-C-E - Research, Action, Communication, Evaluation) :
a.) badania
b.) działanie
c.) komunikowanie
d.) ocena
Ich zastosowanie powinno wiązać się z badaniem postaw wobec danego zagadnienia, dostosowaniem programów reakcji organizacji na to zagadnienie, komunikowaniem tych programów celem zdobycia zrozumienia i poparcia oraz z oceną wpływu działań komunikacyjnych na otoczenia. Formuła R-A-C-E rozszerzona została przez Sheile Clough do pięcioczęściowej R-O-S-I-E (Research objectives, strategies, implementation, evaluation). Sugeruje ona umieszczenie funkcji celów i strategii oraz wdrożenia ich pomiędzy badania i ocenę1. Obie te formuły(R-A-C-E i R-O-S-I-E) bazują na definicji Public Relations opracowanej przez Denny Grinswald - założycielkę „Public Relations News”; „Public Relations to funkcja zarządzania która wpływa na nastawienie otoczenia, określa strategie i procedury jednostek lub organizacji wobec interesu publicznego oraz planuje i wykonuje program działania w celu uzyskania zrozumienia i akceptacji otoczenia”.
Przytoczenie wielu różnych definicji wydało mi się konieczne, jako że spór o definicje PR nie ma charakteru tylko teoretycznego. Jak zauważa Wojciech Budzyński w zależności od przyjętego punktu widzenia zmianie ulega wyliczenie osób zatrudnionych w branży PR (np. w USA ich liczba waha się od 35 000 do 100 000 w zależności od przyjętego kryterium oceny). Uwzględniając wszystkie różnice definicyjne Budzyński podejmuje próbę syntezy:
„ Public relations jest planowa, ciągła i prowadzona z uwzględnieniem wyników systematycznych badań działalność, polegająca na przekazywaniu przez przedsiębiorstwo specjalnie przygotowanych w różnej formie informacji, w celu stworzenia w podmiotowym otoczeniu tego przedsiębiorstwa jego pożądanego obrazu, pozwalającego na lepsze zintegrowanie się z tym otoczeniem oraz ułatwiającego realizację podstawowych celów przedsiębiorstwa. Działalność ta może być prowadzona przez inne organizacje, w tym nie nastawione na osiąganie zysku”2. Wedle tej definicji do zakresu Public Relations zaliczyć można następujące działania:
- publicity (media, relations) czyli współpraca ze środkami masowego przekazu.
- tworzenie tożsamości przedsiębiorstwa
- sponsoring
- lobbying
- zarządzanie sytuacją kryzysową
- redagowanie wydawnictw własnych
- pewne formy reklamy, których celem jest tworzenie wyobrażenia o całym przedsiębiorstwie a nie tylko o oferowanych przez nie produktach czy usługach.
Według Melvina Sharpe public relations sprowadzają się do procesu harmonizującego długoterminowe związki pomiędzy jednostkami i organizacjami w społeczeństwie. Proces ten wykorzystuje pięć zasad:
- uczciwą komunikację w celu uzyskania wiarygodności
- otwartość i konsekwencję w działaniu w celu zdobycia zaufania
- brak stronniczości w działaniu w celu uzyskania poczucia wzajemności i dobrej opinii
- stałą komunikację dwustronną mającą na celu zapobieżenie alienacji i tworzenie dobrych układów i powiązań
- badanie i ocenę otoczenia w celu określenia działań lub korekt potrzebnych do tworzenia harmonii społecznej
Public relations to jak stwierdza Fraser P. Seitel komunikacja (utrzymywanie stosunków) ze społeczeństwem. Społeczeństwo jednak w tym ujęciu nie jest traktowane jako całość, lecz podzielone na różne grupy charakteryzujące się odmiennymi potrzebami, które wymagają odmiennych typów komunikowania. Grupy te tworzą tzw. otoczenie organizacji. Owo otoczenie zdefiniować można jako grupę ludzi organizującą się, gdy: jest w podobnej, nieokreślonej sytuacji - > rozpoznaje co jest nieokreślone i problematyczne w danej sytuacji
-> organizuje się by rozwiązać ten problem.
Otocznie można podzielić na kilka podgrup:
- Wewnętrzne i zewnętrzne.
- podstawowe, drugorzędne i marginalne.
- tradycyjne i przyszłościowe.
- zwolennicy, przeciwnicy oraz niezdecydowani.3
Jak to już zostało stwierdzone istotą public relations jest informowanie. Informowanie to powinno się odbywać na zasadzie dwustronnej komunikacji pomiędzy organizacją a społeczeństwem (a dokładniej - jego konkretnymi grupami), Jednocześnie owo informowanie powinno cechować się uczciwością i prawdomównością, nie powinno łamać ogólnie przyjętych zasad etycznych, gdyż od zachowania tychże warunków zależeć może wiarygodność organizacji. Jak pisze Kathie Leeper zadaniem pracowników public relations jest „doradzanie klientom aby raczej dostosowali się do warunków i oczekiwań społecznych niż próbowali manipulować otoczeniem dla dobra organizacji”4.
3. Ogólna
charakterystyka Internetu
Jeszcze pod koniec lat 80-tych mało kto znał znaczenie słowa „internet”. W firmach królowały teleksy a technologia WWW (World Wide Web) nie była w ogóle dostępna. Wzrost mocy obliczeniowej mikrokomputerów, ich dostępności dla masowego użytkownika oraz ,co w moim odczuciu najistotniejsze, rozwój aplikacji opartych na filozofii GUI( Graphical User Interface) doprowadziły do powstania technologii WWW i gwałtownego rozrostu sieci internetowej.
Internet, jako specyficzne medium masowego przekazu, na płaszczyźnie społecznej okazał się niezwykle ekspansywny - w krótkim czasie został przyswojony przez niemal wszystkie aspekty życia społecznego. W zaledwie kilkanaście lat od powstania interfejsu World Wide Web obszary internetowej infostrady przemierzają codziennie miliony użytkowników indywidualnych oraz przedstawicieli wszystkich typów firm i instytucji z całego niemal świata. W sieci powstają grupy religijne, prowadzi się wirtualne wojny, zarabia pieniądze( lub bankrutuje), kupuje, sprzedaje, studiuje, kradnie i wreszcie nawet wirtualnie romansuje.
Jakiekolwiek opracowanie dotyczące Internetu, musi operować chociaż minimalną liczbą pojęć informatycznych. Dla osób nie posiadających wiedzy informatycznej lub znajomości podstawowych pojęć, zrozumienie istoty takiego opracowania może okazać się niemożliwe.
Z tej przyczyny całość mojej pracy zdecydowałem się podzielić na trzy zasadnicze bloki tematyczne, niniejszy podrozdział zdecydowałem się poświęcić wprowadzeniu w zagadnienia Internetowe, przedstawieniu historii Internetu, teoretycznych podstaw funkcjonowania sieci, oraz szeregu podstawowych pojęć Internetu.
3.2. Podstawy funkcjonowania sieci Internetowej
Internet jest zbiorem tysięcy różnych sieci komputerowych komunikujących się ze sobą za pośrednictwem wspólnego protokołu komunikacyjnego TCP/IP. Internet zaprojektowano tak by w razie awarii części sieci lub któregoś z komputerów macierzystych informacja dotarła do celu wybierając inna niż ta uszkodzona trasę. Protokół TCP/IP zapewnia trwałość i niezawodność komunikacji między komputerami. Zasada działania omawianego protokołu jest bardzo prosta. Przed wysłaniem informacji z jednego komputera do drugiego , jest ona dzielona na ponumerowane, odpowiednio nazwane i zaadresowane pakiety. Komputer-adresat zbiera otrzymane dane i w oparciu o informacje przekazane przez protokół TCP/IP łączy je z powrotem w jedną całość. W przypadku, gdy któryś z pakietów nie dociera do miejsca przeznaczenia, jest on wysyłany jeszcze raz ale tym razem najprawdopodobniej inną trasą.
Internet jest globalnym systemem wymiany informacji, opartym o technologie sieci komputerowych. Na płaszczyźnie software’owej, podstawą funkcjonowania Internetu jest oprogramowanie działające na bazie architektury klient-serwer. Zadaniem programów typu klient jest (na życzenie użytkownika) przesłanie programowi typu serwer żądania wykonania jakiejś konkretnej usługi. Programy typu „serwer” służą do realizacji żądań programów klienckich.
Przykładowo: przeglądarka internetowa (Explorer lub Navigator) zainstalowana na komputerze użytkownika sieci, jako program kliencki, wysyła do zdalnego komputera, wyposażonego w oprogramowanie typu serwer, żądanie wyświetlenia danej strony internetowej – serwer realizuje usługę poprzez odwołanie się do zasobów komputera na którym jest zainstalowany i wysłanie ich programowi typu klient.
Bardzo często, błędnie łączy się pojęcie internetu z pojęciem WWW(World Wide Web) .
WWW nie jest siecią (lub zbiorem sieci) komputerową. WWW jest programowym systemem komunikacji oraz wymiany informacji hipertekstowej, używanym w sieci internetowej.
Cechą charakteryzującą WWW jest to, iż zbudowany jest on z hipertekstu, czyli informacji niekoniecznie posiadającej strukturę liniową. Dokumenty WWW tworzą ze sobą swoistą siatkę powiązań (WEB) za pomocą tzw. linków, czyli znajdujących się w jednym dokumencie odwołań do innych dokumentów. Kliknięcie na link powoduje wczytanie i wyświetlenie, przez program kliencki (tu-przeglądarka internetowa), żądanego dokumentu.
Jak już wcześniej napisałem, WWW stanowi system wymiany informacji i komunikacji i jako taki pozwala zarówno na przekaz informacji oraz jej gromadzenie. Te cechy WWW sprawiają, że nie jest on tylko jednostronnym środkiem masowego przekazu, ale systemem umożliwiającym komunikowanie interakcyjne. Używając formularzy HTML, programów CGI oraz środowiska SSI, programista WWW może stworzyć system manipulacji strukturą hipertekstu.
Każdy komputer działający w internecie musi mieć swój unikalny identyfikator. Jest nim tzw. numer IP wyznaczany według hierarchicznego i numerycznego schematu. Dzięki systemowi nazewnictwa domen internetowych DNS istnieje korespondencja pomiędzy numerami IP(np. 130.122.7.9) a zwyczajowymi nazwami adresowymi (np:sci.pl).
Nazwy alfanumeryczne są zdecydowanie łatwiejsze w użyciu, zapamiętaniu i interpretacji niż „czyste” numery IP. Nazwy domen składają się z sekwencji oddzielonych od siebie kropkami. Ciąg znaków umieszczony w szeregu na miejscu pierwszym od prawej jest nadrzędną nazwą domeny. Z reguły określa typ organizacji będącej właścicielem domeny lub kraj z którego pochodzi.
Nazwa domeny |
Typ organizacji / kraj |
com |
Organizacja typu komercyjnego (commercial) |
edu |
Instytucja edukacyjna |
gov |
Instytucja rządowa |
mil |
Organizacja wojskowa (głównie amerykańskie) |
net |
Dostawcy usług sieciowych |
org |
Z reguły organizacje non-profit |
1
Fraser p. Seitel - “Public relations w praktyce“-Warszawa 2002
2
Wojciech Budzynski- „Public Relations zarządzanie reputacją
firmy” Warszawa 2000
3
Fraser p. Seitel - “Public relations w praktyce“-Warszawa 2002
4
Fraser p. Seitel - “Public relations w praktyce“-Warszawa 2002
Are you looking for a good construction company in London ?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz