Praca dyplomowa - Etyka - część 1
Moralność
i etyka. Zarys
Uwagi
wstępne.
Relacje
pojęć moralność i etyka.
Struktura
i funkcje moralności.
Dziedziny
i zadania refleksji etycznej.
Do podstawowych DZIEDZIN zainteresowania etologii zalicza się:
Moralnośc
i kodeksy moralne.
ŚWIATOPOGLĄD
AKSJOLOGICZNY
Etyka
życia gospodarczego a etyka biznesu
Moralność
jednostki a moralność zbiorowości.
"Zakresy"
moralności indywidualnej.
Krótki zarys rozwoju etyki zawodowej.Zakresy moralności społecznejŻycie gospodarcze a nauki ekonomiczne i etyka.
Wartość
i moralność pracy.
Spory
wokół kwestii stosunków własnościowych.
Zasada
sprawiedliwości.
Prawo
do zysku i bogactwa.
Etyki
zawodowe a etyka biznesu
Podział
pracy i zróżnicowanie moralności.
Czy
biznes jest zawodem?
Czy
możliwa jest etyka biznesu?
Zarys
historyczny etyki biznesu.
Uwarunkowania
i uzasadnienia etyki biznesu.
Podstawowe
zakresy etyki biznesu.
Szczegółowe
problemy etyki biznesu
Etos
biznesu i jego składniki
Cnota
uczciwości.
Etyka
menedżera i kierowania ludźmi.
Pracodawca-pracownicy.
Etyka
kupiecka.
Uczciwa
konkurencja.
Praktyki
korupcyjne.
Etyka
reklamy.
Biznes
i ochrona środowiska naturalnego.
Problem
odpowiedzialności
--------------------------------------------------------
MORALNOŚĆ
I ETYKA. zarys
UWAGI
WSTĘPNE.
Wszelkie
rozważania na temat etyki biznesu wymagają poprzedzenia uwagami
wstępnymi, dotyczącymi tak podstawowych pojęć, jak moralność
czy etyka. Stosowane powszechnie mają one sens ogólny, znaczenie
uniwersalne. W odniesieniu do określonych dziedzin życia, w
tym do biznesu, czy działalności zawodowej w ogóle, także
polityki, sportu, życia seksualnego itp. ulegają
konkretyzacji, uszczegółowieniu.
W
kwestii tych pojęć i określonych przez nie zjawisk - tak w sensie
uniwersalnym, jak i konkretnym - występują dwie tendencje.
Pierwszą
jest negacja lub bagatelizowanie roli i znaczenia moralności. W
orzeczeniach dotyczących swoistości "naszych czasów"
często występuje teza o braku potrzeby wartości moralnych,
niechęci do nich "współczesnych ludzi". Do przyczyn tego
stanu rzeczy zalicza się zwłaszcza charakter współczesnej
cywilizacji - tempo zmian w sposobie wytwarzania, nowe techniki
produkcji, wymagające rzekomo wyłącznie sprawności wytwórczych,
nie zaś motywacji moralnych.
- Jedna z opinii wyrażających te tendencje głosi, że moralność jest "sprawą prywatną", osobistą jednostki, nie zaś "sprawą publiczną" (jak prawo).
- Moralność bywa negowana z pozycji skrajnego utylitaryzmu, dowodzącego, że głównymi kryteriami ludzkich zachowań są korzyści, dbałość o interes własny, efektywność działań, nie zaś jakiekolwiek względy i kryteria moralne, stanowiące "luksus" w praktyce życiowej.
- Są one negowane także z pozycji jawnego amoralizmu, celowego eliminowania zasad moralnych, czy nawet gloryfikacji postępowania niemoralnego.
- Inne jest zjawisko znane jako moral insanity - "choroba moralna", swoisty "daltonizm" moralny, niewrażliwość - wynikająca z różnych przyczyn (chorób i kontuzji mózgu, wadliwego wychowania, złych doświadczeń osobistych) - niezdolność rozróżniania dobra i zła.
Tendencją
drugą jest dostrzeganie roli i znaczenia moralności w życiu
jednostkowym i zbiorowym.
- Towarzyszą temu wysiłki zmierzające do rozwoju i umacniania wartości i zasad moralnych w tym życiu - przez tworzenie określonych warunków i mechanizmów, np. kontroli społecznej, przez edukację i wychowanie, rodzinne, szkolne, środowiskowe, religijne.
- Służyć temu mają m.in. środowiskowe kodeksy etyczne oraz instytucje egzekwujące ich respektowanie - jak np. Rada Etyki Mediów, etyki poselskiej; kodeksy etyki lekarskiej, uczonego itp. Dotyczy to również biznesu, m.in. działalności menedżerów czy reklamy, o czym będzie mowa w następnych rozdziałach.
- Tendencja ta obejmuje również krytykę stanu moralności w świecie w ogóle, w określonym społeczeństwie lub środowisku, np. zawodowym, rodzinnym, młodzieżowym - w polityce, w biznesie. Częste są opinie, że w różnych szkołach biznesu, na uczelniach czy kursach menedżerskich nie przywiązuje się wcale uwagi lub poświęca zbyt mało uwagi - do etyki i poziomu wiedzy etycznej. (W odniesieniu do ludzi w ogóle wyraził ją siedemnastowieczny filozof Pascal).
Doświadczenie
dowodzi, że moralność nie jest jedynie sprawą osobistą, wnętrza
jednostki. Jest w całej rozciągłości sprawą publiczną -
społeczną. Kształtuje się w środowisku społecznym. Znajduje
wyraz we współżyciu społecznym - reguluje je - także w
działalności zawodowej, m.in. politycznej i gospodarczej.
ŚWIATOPOGLĄD
AKSJOLOGICZNY, upowszechniany
od kilku lat w środowiskach katolickich, akceptujących wartości,
czerpane z heideggeryzujących scaleń twierdzeń egzystencjalizmu i
fenomenologii, z głównych poglądów Kanta i Hegla, z
zakwestionowań roli i dominacji intelektu w filozofii, pomijających
klasyczną teologię na 'rzecz postaw irracjonalnych. Wszystko to
jest scalane rozumianą po kantowsku ideą Boga i mechanicznie
wypełniane prawdami religijnymi: Ma to wiązać Polskę z kulturą
światową.
Tymczasem
kulturze polskiej i każdemu człowiekowi jest wciąż potrzebna
realna więź z realnym człowiekiem i realnym Bogiem. Ta więź w
odniesieniu do człowieka wyznacza humanizm, w odniesieniu do Boga
wyznacza religię. Aby je chronić, rozpoznawać prawdę i dobro,
człowiek musi usprawniać swoje poznanie i decyzje w studium
filozofii bytu i w studium teologii prawd wiary.
Światopogląd
aksjologiczny nie ułatwia realnej więzi z Bogiem. Kieruje tylko do
idei Boga, do myślenia o Bogu.
Do
pełnego życia nie wystarczy zresztą żaden światopogląd, który
jest mechanicznie scalonym zespołem twierdzeń, przez nas utworzonym
obrazem. Ten obraz często zwalnia intelekt z poszukiwań prawdy i
dobra. Gdy nie umiemy ich sami zidentyfikować, szukamy wsparcia w
autorytetach i od nich, wierząc im, przyjmujemy gotowe odpowiedzi.
Światopogląd nie może być na zawsze jedynym powodem wyznaczenia
naszych działań. Potrzebne są dokładne identyfikacje w filozofii
bytu, wiedza teologiczna o prawdach wiary, a przede wszystkim realne
więzi z ludźmi i z Bogiem.
Światopogląd
aksjologiczny, często
spotykany, w którym kierujemy się uznawanymi wartościami, ma
źródło w dominowaniu twierdzeń o kształcie norm obyczajowych i
moralnych. Te wartości sami wybieramy lub powtarzamy. Nie zawsze są
to wartości pozytywne, głównie wtedy, gdy mylimy je z uczuciami.
Ludzi prawych charakteryzuje wierność dobru, sprawdzanemu w skutku,
którym jest chronienie człowieka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz